#MSLdeelt – juli

31 juli 2020 -

In de rubriek #MSLdeelt delen wij aan het eind van iedere maand wat ons in de afgelopen maand heeft geïnspireerd, geëmotioneerd of geënthousiasmeerd op persoonlijk of zakelijk vlak. Dit kan een video zijn, maar ook een foto, campagne, PR-stunt, boek, quote of radiofragment. Deze maand in #MSLdeelt onvergetelijke reclames, cultuurconsumptie tijdens corona en de macht van techreuzen. 

Laura deelt de kunst van reclame
We kennen het allemaal, die verschrikkelijke reclame waarbij je het liefst de tv kapot gooit. Mijn persoonlijke “favoriet” is de commercial van Seats & Sofas. Los van de irritatiefactor van hun reclame doen ze toch iets goed. Ik weet hem nog steeds en ik heb het erover. Of ik daar nu een aankoop zou doen is vers twee, maar de eerste stap is gezet. Gelukkig zijn er ook reclames die je het liefst elk reclameblok voorbij ziet komen. Zo vind ik de Jumbo reclames altijd zeer geslaagd, we zien elke keer dezelfde familie die weer iets nieuws meemaken waar je je wellicht in kunt herkennen. Daarnaast vind ik ook de reclame van Unox en Disneyland Parijs heel goed. Er wordt ingespeeld op je gevoel en emotie, terwijl ze ook een boodschap overbrengen. Reclame maken is wat mij betreft echt een kunst. En na het lezen van een artikel over de acht lessen voor onvergetelijke reclames van Jaap Toorenaar, samengevat uit het boek ‘Hoe verzinnen ze het?’ ga ik dit boek zeker aanschaffen.

Disneyland, Parijs, Disneyland Parijs, Attractiepark

Pauline deelt women empowerment
#Challengenotaccepted. Niet omdat women empowerment onbelangrijk is, maar omdat het voor mij voelt als empowerwashing. Wie voelt zich nu werkelijk empowered door deze post? Het lijkt meer op het aloude kettingbrief fenomeen waarmee je vooral jezelf in de kijker zet. In dit geval met je mooiste zwart wit foto. Toch sta ik redelijk alleen in deze mening. Er wordt massaal meegedaan. De ene na de andere prachtige foto siert onze social timeline. In een artikel op NOS las ik dat veel vrouwen meedoen uit solidariteit naar andere vrouwen, maar er wordt ook gewezen op een ander doel: aandacht vragen voor vermoorde vrouwen in Turkije.

Dat had ik even gemist. Ik ontving deze uitnodiging:

There is a woman empowerment challenge going around on Instagram. I think you are so bad ass and amazing and I was careful to choose who I think will meet the challenge…. but above all I chose women I know who share my values and views of the world. You are one of those women. Post a photo in black and white alone, written “challenge accepted” and mention my name. Identify 50 women to do the same, in private. I chose you because you are beautiful, strong and incredible. Let’s ❤️ each other!

Een challenge is een laagdrempelige manier om je betrokkenheid te uiten. In Turkije zouden de foto’s worden gedeeld om aandacht te vragen voor femicide: het vermoorden van vrouwen. De foto’s stonden symbool voor de zwart-witte foto’s van vermoorde vrouwen in de krant. In Brazilië zijn ze een andere mening toebedeeld als het gaat om het doel van de challenge. En ik durf er toch wel m’n handen voor in ‘t vuur te steken dat veel Nederlanders geen link hebben gelegd met de tragedie in Turkije. Dat de challenge meerdere onderwerpen op de agenda zet die onder het thema women empowerment vallen, verlengt het momentum en ook lokale relevantie. Belangrijk om echt impact te hebben.

#Challengeaccepted bestaat al sinds 2016. Sindsdien is de # wereldwijd ruim 6 miljoen keer gebruikt. Het lijkt erop dat empowerwashing het dus niet tot het woord van 2020 gaat halen. Bij een duidelijk doel van de challenge hoor je mij er ook niet meer over. En kan het volume van de hashtag op plus 1 rekenen.

Sheena deelt De School
Wat mij deze maand opviel en eigenlijk al iets verder terug gaat dan alleen deze maand is alle commotie rondom de club De School in Amsterdam. Terwijl ik dit stuk begin te schrijven gaat het over het Black Lives Matter debat en het uitblijven van enige communicatie vanuit De School en haar staff rondom dit debat wanneer dit losbarst in Nederland. Staff van de club heeft vervolgens op meerdere manieren getracht hierin alsnog zich uit te spreken als zijnde inclusieve club, maar het mocht niet baten. Zowel bezoekers als medewerkers vinden de club te wit en spreken zich uit over incidenten met het deurbeleid in de jaren dat de club open was. Little did I know is dat wanneer ik dit stuk instuur om te laten plaatsen op de website, inmiddels bekend is dat de club haar deuren zal sluiten. Volgens het uitgestuurde persbericht van De School is dit vanwege financiële redenen. De club kan haar hoofd niet meer boven water houden na de klappen die het heeft gekregen tijdens de coronacrisis. Hiermee is De School de eerste nachtclub (en ook direct de hoogst genoteerde nachtclub van ons land op de ranglijst beste clubs ter wereld) in Nederland die haar deuren moet sluiten door het coronavirus.

Joyce deelt cultuurconsumptie tijdens corona
COVID-19. We zijn het allemaal natuurlijk spuugzat. Als je wilt, kan je inmiddels weer naar het museum, maar het vereist wat planning en misschien voel je je er ook niet helemaal comfortabel bij. Ik merk zelf in elk geval dat mijn ‘cultuurconsumptie’ op dit moment heel minimaal is. Mijn hart maakte dan ook een sprongetje toen ik las dat Museum Boijmans Van Beuningen en Rotterdam Ahoy een unieke samenwerking zijn aangegaan: een drive-through tentoonstelling. Naast ruim vijftig kunstwerken uit de internationaal befaamde collectie van Museum Boijmans Van Beuningen zijn ook enkele kunstenaars uitgenodigd om deel te nemen aan deze verrassende tentoonstelling.

Van 1 tot en met 23 augustus kun je met jouw eigen of geleende elektrische auto rijden door Hal 1 van Rotterdam Ahoy: 10.000 m2 gevuld met ruim vijftig spraakmakende kunstwerken uit de collectie van Museum Boijmans Van Beuningen. De kaartverkoop is gestart op https://www.boijmans.nl/tentoonstellingen/boijmans-ahoy-drive-thru-museum.

Iris deelt de realiteit van thuiswerken
Na 4 maanden thuiswerken wil de verveling weleens toeslaan tijdens de werkdag en scroll ik ongemerkt vaker door mijn LinkedIn-tijdlijn dan voorheen. Deze maand viel het mij op dat bedrijven steeds vaker ludieke en grappige inhakers bedenken op de actualiteit en LinkedIn niet langer alleen een zakelijk platform is. Zo kwam KPN met de satirische webserie Rare Tijden over een bedrijf in crisistijd. Leidinggevende Ton en zijn werknemers proberen er het beste van te maken in de videovergaderingen. De absurde situaties lijken soms meer op de realiteit dan we zouden willen. Ook zag ik een post van LEGO, waarop massaal werd gereageerd. We kennen allemaal wel de collega die eet voor de camera, in sport- of slaapkleding in beeld verschijnt of wiens kat de vergadering verstoort. Mocht je hem/haar hier subtiel op willen wijzen, tag hem dan vooral in onderstaande post!

Evelien deelt nieuwsgierigheid over tech
De rechtszaak met de techreuzen (Amazon, Apple, Facebook en Google), ik volgde het op een afstand en geheel toepasselijk digitaal. Al ruim een jaar twijfel ik over mijn Facebook- en Instagram account. Deze rechtszaak wakkerde mijn twijfel weer flink aan en zette mij aan het denken. Waarom twijfel ik überhaupt? De macht die deze techreuzen hebben, ook al ontkennen ze dat zelf, is ongekend. Denk aan de gegevens die de gebruikers met hun posts en account vrijgeven, oneerlijke concurrentie, onderbetaling van medewerkers en partijdigheid. De macht die ze hebben gaat ver. Voor nu overwint mijn nieuwsgierigheid het nog van de twijfel. In het najaar komt de justitiecommissie met een rapport van aanbevelingen. Ben benieuwd hoe zwaar mijn nieuwsgierigheid dan weegt.